پیشبینی تجربی هواشناسی، یکی از کهنترین و در عین حال کاربردیترین روشهای درک رفتار جو است که بر پایه مشاهده مستقیم نشانههای جوی، تغییرات تدریجی یا ناگهانی عناصر هوا و تفسیر الگوهای تکرارشونده در طبیعت استوار است. این رویکرد، پیش از توسعه ابزارهای پیشرفته اندازهگیری و مدلهای عددی، نقش اصلی را در تشخیص تغییرات کوتاهمدت وضعیت هوا ایفا میکرد و امروزه نیز بهعنوان یک ابزار کمکی ارزشمند در کنار پیشبینیهای مدلمحور مورد استفاده قرار میگیرد.
نشانههایی مانند تغییر فشار هوا، نوع ابرها، جهت و شدت باد، تغییرات دما و رطوبت، و حتی برخی پدیدههای طبیعی و زیستی، بازتابی از فرآیندهای فیزیکی حاکم بر جو هستند. تفسیر صحیح این علائم، بهویژه در مقیاس محلی و زمانی کوتاه، میتواند در افزایش دقت پیشبینی، تشخیص زودهنگام ناپایداریها و کاهش عدمقطعیت تصمیمگیریهای هواشناسی مؤثر باشد.
ادامه مطلب ...